இந்தியா..!
மக்கள் தொகையில் மட்டுமல்ல கொட்டிகிடக்கும் செல்வங்களிலும் கோடிகள் தான் இந்தியாவில் கடவுளைக் கும்பிடுவதற்கும் ,கலப்பையை தூக்குவதற்கும் உயர்ந்த எங்கள் கைகளை வெள்ளையர்களை கும்பிட சொன்னதற்கு வெகுண்ட மக்களின் கோபம் தான் சுதந்திரம்.எத்தனையோ போர்கள் நடந்திருந்தாலும் இந்திய சுதந்திர வரலாற்றில் முதல் சுதந்திரப் போர் "சிப்பாய் கலகம்".(இப்போ எங்க மக்கள் கோபத்தை மறந்து ரொம்ப நாளாச்சு)...
சிப்பாய் கலகம். மே 10,1857
மே 10 ,1857 இந்தியாவில் மீரட் என்ற இடத்தில ஏற்பட்ட மக்கள் புரட்சியே முதன்முதலில் பிரிட்டிஷ்காரர்களுக்கு எதிராக இந்தியர்கள் திரண்ட முதல் இந்திய விடுதலை போர்.இந்தியாவில் விடுதலை வேட்கைக்கு வித்திட்ட போர்.அதன் பிறகு இந்தியர்களை ஒருங்கிணைப்பது ஒன்றும் கஷ்டமான விஷயம் அல்ல ..
சுதந்திரம் தான் எங்களுக்கு உயிர் மூச்சு மற்றதெல்லாம் வெறும் பேச்சு என்பதை மட்டும் பிறக்கும் போதே இவர்களுக்கு தெரிந்திருந்தது என்னவோ தெரியவில்லை விடுதலைக்காக உயிரைக்கூட விடுவதற்கு எப்போதும் தயாராக இருந்த "தலைவர்கள்" பிறந்தார்கள்.(இந்த வார்த்தையை இப்போது சொல்லகூடகேவலமாகஇருக்கிறது).
காந்தி,பகத்சிங்,கோகுலே,நேதாஜி,நேரு,திருப்பூர்குமரன்,வ.உ.சி,பாரதியார்,ராஜாஜி....
நம்நாட்டில் ஜனனமான தலைவர்கள் ஏராளம்.உப்புசத்தியாகிரகம்,ஜாலியன் வாலாபாக் படுகொலை மற்றும் எண்ணிலடங்கா போராட்டங்கள்.ஆயிரக்கணக்கானோரின் இரத்தத்தில் உருவானது நம் தேசியக்கொடி.
அந்தக் காலத்தில் நம் மக்களை ஒன்று திரட்டுவதற்கு தன்னமில்லாத தலைவர்கள் இருந்தார்கள்.அவர்களின் வார்த்தைகளுக்கு மதிப்பு இருந்தது (இப்போது மதிப்பு என்பது நம் தலைவர்களின் சொத்துக்களுக்கு மட்டுமே உண்டு ). ஒவ்வொருவரும் தன் வாழ்நாளில் பொது நலம் மட்டுமே குறிக்கோள் என போராடி ,எண்ணற்ற தியாகங்களுக்கு பிறகு பெற்ற அந்த பிரசவ நாள் 15.08.1947
ஆம்.. இந்தியா சுதந்திர நாடானது.இனி நாம் சுவாசிக்கும் காற்று வெள்ளையர்கள் விடும் மூச்சுக்காற்று அல்ல..நம் இந்திய சொந்தங்கள் விடும் மூச்சுக்காற்று.
என்னடா நாம் பெற்ற சுதந்திரத்தைப் பற்றி இப்படி சுருக்கமாக எழுதிவிட்டேன் என நினைக்க வேண்டாம் .சுதந்திரம் பெற்ற கஷ்டத்தை எங்களை பெற்றவர்கள் உணர்ந்து கொண்டார்கள் .ஆனால் இனி பெறப்போகும் கஷ்டத்தை நாங்களும் ,எங்கள் வருங்காலமும் உணரவே இந்த சுருக்கம்.
இனிதான் ஆரம்பம்....